Charliblogg

Eldrid Johansen: Charliblogg

 

Det har vore mange debattar rundt bokblogging, både på Facebook og på bloggane. Difor er det kanskje aktuelt med ei bok som nettopp er om blogging, men på ein heilt annan måte. Bloggen i denne boka får alle våre til å verke som konstruktive og av god kvalitet, for er det ei som ikkje har følgt god folkeskikk, er det Charlotte i boka til Eldrid Johansen.

Charlotte flyttar frå byen til ein utkantsstad i Noreg, og velkomsten ho får kan ein ikkje akkurat seie at er av den hyggjelege versjonen. Det er veldig typisk, når det er flytting i ungdomsromanar. Den som flyttar blir veldig sjeldan teken godt i mot i slike bøker, og eit klassisk eksempel er "stå-framfor-klassen-og-presenter-deg."

 

Alle stirrer undersøkende på meg. Måler meg fra øverst til nederst. Selvfølgelig. (...) Jeg hadde garantert gjort det samme selv. Hvem er det som kommer hit og tror hun kan bli en av oss, tenker de sikkert. (...) Jeg mumler "hallå" og blir stående rådvill. Med det samme jeg sier det, hører jeg hvor overdrevent østlandsk det høres ut. Hvorfor sa jeg ikke bare "hei"?
- Vil du fortelle oss litt om deg selv, Charlotte? spør Solgunn.
- Ja begynner jeg. Stemmen min er svak. Jeg må kremte for å tvinge den på plass. - Jeg heter Charlotte Jansen, kommer fra Norge, og jeg liker å dan...
Høye stønn fra overalt i rommet. Jeg blir stående forvirret og vente. - Eh...
- Vi kommer også fra Norge, sier Solgunn, med smilende munn, men med et glimt av noe annet i øynene.

 

Det er sikkert mange som kjenner igjen denne scenen frå andre bøker - og filmar - og det er ein veldig klassisk scene. Ein forstår at Charlotte kjem til å dumme seg ut, at dei kjem til å stønne høgt og at dette øydelegg heile inntrykket deira av henne og hennar inntrykk av dei. Slik held det fram. Allereie første friminutt får ho kjenne på utestenging og mobbing.

 

 Etterkvart som Charlotte blir buande på staden, og får merke meir av mobbinga, startar ho sin eigen blogg, Charliblogg, kor ho disser alt og alle i bygda. Særleg er det Josefine som får gjennomgå, jenta ho sit på sida av og som er den absolutt verste mobbaren på skulen. I tillegg er ho dottera til inspektøren på skulen. Josefine er ein karakter eg synes verkar veldig stereotyp. Dette gjeld òg for ein del andre personar i boka. Likevel liker eg ideen om bloggen, og eg synes det er eit viktig tema å ta opp. Det handlar om kva du kan legge ut på internett, og kva du ikkje kan legge ut på internett.  Johansen tar dette med blogging litt på kornet, og Charlotte er ein interessant karakter å følgje. Det at Charlotte både er eit mobbeoffer og ein mobbar - over nettet - gjer at boka med eitt blir meir interessant enn kva ho kunne ha vore.

 

Boka er velskriven, og eg trur denne ungdomsboka vil falle i smak, særleg hos ein del jenter.

Mai Lene

Hele livet på en dag

Alyson Richman: Hele livet på en dag

Boka startar i Praha på 1930-talet. Studentane Lenka og Josef møter einannan og forelskar seg. Etter kvart blir det problematisk for dei å leva der sidan begge er jødar. Dei giftar seg, men vegane blir skilde då krigen og jødeforfølgjingane startar for fullt.

Mange år seinare møtest dei tilfeldig igjen i eit bryllaup der dei begge er gjester.  Boka blir nærast eit tilbakeblikk på den tida dei har levd kvar for seg. Spenninga ligg altså ikkje i om dei møtest att, men kva som skjer med dei i mellomtida. Særleg Lenka si historie er sterk. Gjennom henne får me innsyn i kva som skjedde med jødane i Praha. Me følgjer henne til ulike leirar og då ho etter kvart skal stabla livet sitt på beina igjen. Dette er inga lettvindt bok, men ei svært lærerik bok med mykje historisk stoff.

Omtrent samtidig med denne boka, fekk me òg inn Fortellingen i fiolinen. Ho handlar òg om andre verdskrig og jødane sin situasjon. Her følgjer me ei jødisk jente som klarer å komma seg ut frå Wien og blir tenestejente i England. Denne boka har ikkje dei same kvalitetane som Hele livet på en dag. Dersom du berre skal lesa ei av desse, vil eg anbefala Hele livet på en dag.

 

Anne

Bøker om sjukdom

Bøker om sjukdom

I sommar hadde eg med meg to bøker heim som hadde sjukdom som tema: Kjersti Annesdatter Skomvold Monstermenneske og Linnea Myhre Evig søndag.

 

Den første boka, Monstermenneske, er ei sjølvbiografisk roman og handlar om ME. Eg hadde relativt høge forventningar til denne boka ut frå eit par bokomtalar eg hadde lese, eksempel på dette finn de her: http://www.nrk.no/kultur/monstermenneske-1.8376216   http://www.dagbladet.no/2012/10/29/kultur/bok/litteratur/litteraturanmeldelser/anmeldelser/24060474/

Sjølv om boka er på 600 sider, gjekk eg i gong med friskt mot. I starten tykte eg ho var interessant, men etter ein del sider med små hendingar og filosoferingar, så må eg innrømma at eg gjekk lei. Det blei for lite som skjedde. Nå er det kanskje eit av hovudpoenga, at har ein ME er det nettopp dei lange dagane og det at ingenting hender som er problemet. Slik sett er nok boka svært truverdig og gir eit korrekt bilete av denne lidinga.

Betre gjekk det dessverre ikkje då eg seinare på sommaren ga meg i kast med Evig søndag. Dette er trass alt ei kort bok på berre 190 sider. Linnea Myhre var visst ein kjent «sinnabloggar» frå før og skriv ei bok om dobbeltlivet, perfekt på bloggen, men store problem i forhold til mat i det verkelege livet. Denne boka var òg omtalt som ei viktig  og sterk bok: http://www.nrk.no/nyheter/kultur/litteratur/1.8283725 , sjølv om det blir sagt at boka ikkje har litterære kvalitetar. Det kan godt henda at boka er viktig, men ei sterk bok tykkjer eg ikkje det er.  Her blir det òg mange detaljar om lite som skjer. Denne boka lir mest av at me ikkje ein gong kjem nært inn på personen det handlar om, alt er ganske laust og overflatisk etter mi meining. Det er vel nærast blitt ein trend at «alle» bloggar om problema sine, men kan henda skal dette berre vera i bloggs form. Det krev nok ganske mykje meir å skriva ei roman. For lesaren er det vel òg enklare å ta inn litt etter litt om  detaljar om andre personar frå dag til dag enn det er å lesa det i eitt i ei bok.

Etter desse to bøkene begynte eg å lura på om eg er så kjenslekald og likegyldig til andre menneske at eg ikkje orkar lesa om sjukdommane deira. Eg tenkte: Har eg lese bøker om andre folks sjukdom før som eg har funne nyttige, interessante og gripande? Og det har eg faktisk. Eit par eksempel er Idas dans av Gunhild Corwin og  En dåre fri av Beate Grimsrud   Kva var forskjellen på desse bøkene og dei eg har omtalt over? Eg trur det var det at bilete blei heilare og større. Dei var ikkje like sentrerte om dei små detaljane i eige liv og filosofering rundt desse. Det var rett og slett meir handling. Og ikkje minst er Grimsrud si bok svært godt skriven. Ein kom tettare på henne som person og ho makta å gjera sitt eige indre meir interessant for lesaren(Iallfall for meg). Så ja, lesverdige bøker om sjukdom finst:

 

 

Anne

 

Kroken og Kolden - krim

Kroken og Kolden: Døden kjem med bussen og Evig skal døden vere

Kroken og Kolden er frå Lom, og på mange måtar er desse bøkene like mykje heimstaddikting som krim. For oss som likar litt meir finsleg krim utan utbrodert råskap og røft språk, er dette kjekke krimbøker. Når ein i tillegg kan få med seg småhumoristisk bygdeskildring, var dette bøker som passa meg bra. Eg skriv om begge bøkene under eitt, fordi dei er ganske like, men ein bør lesa første boka først: Evig skal døden vere. Eit ekstra pluss er det at bøkene er lettleste og på nynorsk, så desse bøkene kan gjerne brukast for dei som ønskjer å lesa litt nynorsk litteratur. Begge er i pocketutgåve og svært greitt ferielesestoff.

Anne

Livsvisdom

To bøker som handlar om det å takla livet og det som livet kan ha å by på av gode og mindre gode opplevingar. Den første, Ingvard Wilhelmsen: Det er ikke mer synd på deg enn andre, tok eg med som sommarlektyre fordi eg hadde fått ho anbefalt av ein kollega. Den andre, Isachsen og Høydal: I all fortrolighet,  les eg fordi eg gjekk tom for lesestoff ved bassengkanten på ferie.

 

Wilhelmsen arbeider på hypokonderklinikken ved sjukehuset i Bergen. Han presenterer personar han har møtt i arbeidet og kva endringar dei har fått i livet sitt ved å begynna å tenkja annleis. Hovudpoenget til Wilhelmsen er at ein kan ikkje endra på det ein har opplevd eller på andre personar, men ein kan endra på koss ein sjølv tenkjer omkring det og koss ein tillet det å prega livet sitt. Her er i tillegg ein god del teori som for meg var litt tung sidan eg ikkje er inne i helsevesenet sjølv, men mykje ny og nyttig informasjon.

Isachsen og Høydal si bok har på mange måtar same hovudpoeng, men er mindre tung fagleg, og for meg som altså ikkje har helsefagleg bakgrunn, var dette ei bok eg fann meg meir til rette med. Begge bøkene legg vekt på at me kan velja koss ein vil tenkja om både livet me har levd og personane rundt oss.

Eg trur det kan vera bra innimellom å lesa bøker som gjer oss meir bevisst på kva rolle me tar i forhold til arbeid, familie og venner. Den einaste ein kan endra på, er jo faktisk seg sjølv.

 

Ta gjerne òg ein kikk over nye bøker me har fått inn i haust. Sjølv meiner eg det er ein del interessant lesestoff der. Har du sjølv lese ei eller fleire gode bøker i sommar, så er det kjekt om du tipsar oss om innkjøp.

Anne

Rookie

Stein Morten Lier: Rookie

Stein Morten Lier har tidlegare skrive mest krim for vaksne, men no har han òg teke til på thrillarar for ungdom. Tinius er namnet på hovudpersonen, men han blir òg kalla Rookie, som er tittelen på den første Tinius-thrillaren. Krim og thrillarar for ungdommar plar ikkje alltid å vere like bra, synes eg, men denne vart eg positivt overraska over.

Tinius er ein heilt normal ungdom med litt for stor interesse i politiarbeid. Han hackar seg innpå læraren si facebook-side, og dei andre elevane oppdagar det. Jenta som avslører han, Malin, får gjennomgå, for når han kjem heim, hackar han seg innpå hennar facebook. Det viser seg at ikkje alt er perfekt i Malins verd. Ho er med i ei gruppe for jenter som vil bli modellar, men denne gruppa er danna av ein mistenkeleg mann som kanskje ikkje vil desse jentene noko bra. På same tid går det ein mann rundt i nabolaget og lokkar jenter til seg, og Tinius byrjar å lure på om det kan vere same personen.

Tittelen på boka, Rookie, har med hovudpersonen å gjere. Rookie tyder fersking, og det er det Rookie er i denne boka, for han vil så gjerne løyse mysteriet med mannen bak facebookgruppa og han som går rundt og lurer folk. Du kan trygt seie at etterforskinga gjekk litt over styr. Han vil gjerne klare det sjølv og vere heilt "sikker", før han seier noko til mora, som er politi.

Boka er velskriven, og du blir godt kjent med dei ulike karakterane. Han har ein flott måte å skildre på. Eg vil tru at dette er ei bok som mange ungdommar vil like, fordi det er litt action og mykje ungdommar kan kjenne seg igjen i. Boka er på berre 150 sider, ho er lettlesen og bokstavane er i vanleg storleik.

Så då er det vel berre å venta på neste bok i serien?

Mai Lene

Bøker om Israel

Velkommen tilbake frå ferie.  Andreklassingane er snart klare for tur, og difor tenkte eg det var greitt å begynna med å omtala eit par bøker om Israel først i haust.

Hanne Eggen Røislien: Israelerne – kampen for å høre til

Denne boka prøver å gi svar på kven israelaren er. Røislien har vore mange gonger i Israel og har snakka med ulike israelarar for å forsøka å forstå kven dette folket er. Biletet utanpå boka viser noko av mangfaldet og difor nokre av utfordringane Israel har med ein svært brokete folkesetnad.

Fokuset her er altså israelarane som folk og mindre på konfliktane i området, sjølv om mykje av stoffet vil komma i kontakt med desse sidene òg. Det er jo ein grunn til at mange ungdommar er tre år i militærteneste. « Kva gjer dette med ungdommane?» er eitt av spørsmåla boka stiller.

Eg tykte dette var ei veldig informativ og tankevekkande bok, ho var i tillegg godt skriven. Det er mest så eg tenkjer at denne boka burde vore obligatorisk lesing for dei som skal til Israel.

 

Guy Delisle: Opptegnelser fra Jerusalem

Delisle reiser rundt i verda på ulike oppdrag og teiknar opplevingane sine. Frå før har me boka han har teikna/skrive frå Pyongyang på biblioteket. (Det er òg ei bok eg kan anbefala).

Kona skal arbeida for Leger uten grenser i Gaza, medan han skal ta seg av barn og driva på med teikneseriar så langt det går. Boka er ei blanding av dagbok og reiseskildring. Eg tykkjer det er kjekt med teikna historie, og boka har ofte eit humoristisk blikk på situasjonane som oppstår.

Denne boka får òg fram kor mangfaldig det israelske samfunnet er, men her er meir om palestinarane og konflikten israelarar-palestinarar i tillegg. Det er jo ikkje så rart sidan kona arbeider i ein organisasjon som prøver å hjelpa det palestinske folket. Forfattaren kjem difor nært på vonde og tragiske hendingar.

Les/kikk deg i gjennom denne boka, ho gir innsyn i koss det kan vera å leva å Israel.

Anne

 

God sommar!

Då vil me ønskja alle ein god sommar. Kom gjerne innom før ferien og lån med deg ei bok eller fleire. Skulle du lesa nokre gode bøker i sommar som me ikkje har inne, er det fint om du tipsar oss om desse når me startar opp til hausten. Eg har iallfall planar om å kosa meg mykje med godt lesestoff i ferien. Her er noko av det som står på mi "leseliste":

               Skjønnlitteratur: Det syvende barnet, Den usynlige broen, Forestillinger om et hjem, Brobyggerne, Døden kjem med bussen, Monstermenneske, Hele livet på en dag, Det siste du skal se er et ansikt av kjærlighet.

               Sakprosa: Vi som elsket Jesus - og fortsatt gjør det, Opptegnelser fra Jerusalem, Det er ikke mer synd på deg enn andre, Min islamske reise, Min DNAgbok.

Så då er det berre å gle seg til sommaren!
Anne

Tschick - Adjø, Berlin!

Wolfgang Herrndorf: Tschick – Adjø, Berlin!

Dersom du vil ha ei småmorosam bok som likevel kan seia nok fornuftig om viktige sider ved livet, er dette ei bok eg kan anbefala for ungdom, men faktisk òg for godt vaksne. Ein av fordelane med å vera bibliotekar, er at eg får lese ein god del bra ungdomsbøker som er underhaldande for oss vaksne òg.

Mike Klingenberg har ei alkoholisert mor, ein far som er mest interessert i sekretæren, bur i eit flott hus, er avstandsforelska i Tatjana i klassen, men har ingen venner. Sommaren står for tur, mora skal på avrusing, faren på «konferanse» og dei fleste andre i klassen er invitert på fest til Tatjana. Det er ikkje vanskeleg å sjå at dette ikkje er nokon god start på ferien. Det er då Tschick dukkar opp. Ein innvandrande russerunge som har gått i same klasse, men som Mike til då har prøvd å skygga unna. Sjølv om Tschick ytre sett er ein tapar, har han absolutt kvalitetar som kjem fram etter kvart. Mike og Tschick drar av garde i ein stolen Lada, litt på måfå i Tyskland. Dette blir ei morosam og lærerik reise. Mike oppdagar at mykje er annleis enn han har trudd og blitt fortalt. Les sjølv og finn ut kva han oppdagar.

Litt røft språk i eit par sekvensar, men i det heile ei fin og varm bok.

Les gjerne Svein Egil Omdal sin omtale av boka i Stavanger Aftenblad:

http://bastion.no/anmeldelse-av-tschick-adjo-berlin-i-stavanger-aftenblad

Anne

Himmelstormeren

Cecilie Enger: Himmelstormeren

Dette er ei biografisk roman om Ellisif Wessel. Eg sjølv hadde ikkje høyrt om denne personen før, men i si samtid var ho ei klar og ofte provoserande røyst i avisene.

Ellisif Wessel blei fødd i 1866 og vaks opp i ein overklassefamilie på Dovre. Ho var blant dei få jentene på den tida som blei sendt til Kristiania for å gå på skule. Her bur ho i same hus som syskenbarnet Andreas. Han studerer til lege. Dei blir etter kvart eit par, giftar seg og flyttar til Kirkenes.

I Kirkenes møter dei begge ein fattigdom dei før ikkje har sett. Dette gjer noko med dei. Andreas Wessel går inn i politikken, men Ellisif har ikkje denne moglegheita, ho er trass alt kvinne. Begge prøver dei å gi hjelp der nauda er størst, men særleg Ellisif ser etter kvart behov òg for systemendringar. Ho blir stadig meir radikal, lærer seg russisk og omset revolusjonær litteratur derifrå. I tillegg skriv ho artiklar og lesarinnlegg sjølv og får mange motstandarar.

Eg tykte dette var ei svært interessant bok om ei historie eg ikkje kjende til frå før. Boka gir òg eit tidsbilete av tilhøva i slutten av 1800-talet og starten på 1900-talet. I denne perioden blir det starta gruvedrift ved AS Syd-Varanger, Noreg riv seg laus frå Sverige, og den russiske revolusjonen nærmar seg. Ikkje minst får me sjå dei harde tilhøva menneske levde under.

Dette var lærerik og nyttig lesing!

Anne