Lengsel etter frihet

Chai Ling: Lengsel etter frihet

I 1989 leier Chai Ling studentopprøret på Den himmelske freds plass i Kina. Ho er ein av dei som overlever,  og ho greier å flykta frå Kina og endar etter kvart opp i USA. Over tjue år etter fortel Chai Ling si historie.

Boka handlar både om oppvekst i Kina og om det å vera overlevande etter ein massakre, men òg om å finna nytt håp og meining i livet. Igjen får me sjå inn i eit samfunn der enkeltpersonar har lite å seia. Eg tykkjer Chai Ling får godt fram koss alt blir bestemt for deg og at både samfunn og foreldre forventar svært mykje. Men me blir òg kjent med ei jente som etter kvart begynner å stilla seg spørsmål og som ser baksidene ved eit lukka og autoritært samfunn. I tillegg tykkjer eg boka viser at det er store utfordringar å arbeida for demokrati og å begynna å tenkja sjølv i eit slikt samfunn. Koss organiserer me oss  og  kjem fram til felles standpunkt i ein organisasjon når me alltid har blitt fortalt kva me skal gjera?

Andre del av boka handlar om livet i USA. Chai Ling blir tillagt meiningar om at ho ønska eit blodbad på Den himmelske freds plass. Opposisjonen til kinesiske styresmakter i utlandet er splitta. Sjølv slit ho med skuldkjensle og skam. Likevel klarer ho å etablera eit tilsynelatande vellukka liv, men noko manglar. Til slutt blir ho kristen, og me får sjå kor frigjerande dette er for henne, men òg at dette gir ho eit nytt, stort oppdrag: kampen for det ufødde liv i Kina.

Eit interessant vitnesbyrd.

Me har òg denne boka på engelsk.

Anne

 

Maleren fra Shanghai

Godt nytt år!

Då er me i gong med nytt leseår. Ta gjerne ein kikk på sida over nye bøker for å sjå kva me har fått inn etter jul.

Dessverre blir det utan bilete av boka , fordi dette ikkje fungerte i dag.

Jennifer Cody Epstein: Maleren fra Shanghai

Pan Yuliang, «Maleren fra Shanghai», blei fødd i Kina i 1899 og døydde i Paris i 1977. Foreldra døydde tidleg, og ho vaks opp hjå ein opiumrøykande onkel. Onkelen kom i stor gjeld og selde henne til eit bordell då ho var 14 år gammal. Etter ei stund blei ho berga derifrå av Pan Zanhua. Han gifta seg med henne og ho blei  andrekona hans. Det viste seg at Pan Yuliang hadde talent for maling, og ho blei ikkje minst kjent for aktmaleria sine, som ofte er sjølvportrett. Desse maleria skapte stor debatt i Kina og etter kvart blei det umogleg for henne å arbeida der. Ho reiste til Frankrike i 1937 og budde der resten av livet. Dette er altså faktaopplysningar om Pan Yuliang. Boka bygger på desse, men er elles fri fantasi, i følgje forfattaren sjølv.

Som de forstår, er dette ei veldig spesiell historie. Ei historie som både er grusom og fin på same tid. Det som er fint å lesa om, er måten Pan Yuliang blir berga ut frå eit øydeleggjande, fornedrande og håplaust liv og til eit liv med meining. Boka kjem i tillegg inn på kampen for å vera ein «fri» malar. Eg tykkjer òg det er interessant å lesa om brytningane politisk og samfunnsforholda i Kina på denne tida.

Anne

 

Mo Yan: Store bryster og brede hofter

Mo Yan: Store bryster og brede hofter

Boka handlar om Shangguan Lu, ei kinesisk kvinne på 1900-talet, og sonen hennar Jintong. Men boka handlar òg om det kinesiske samfunnet og dei skiftande forholda for menneska i Kina  på 1900-talet. Det som gjer mest inntrykk, er å sjå kor lite eit menneskeliv er verd og kor utrygt samfunnet er. I ein augneblink er dei  blant dei respekterte og har det greitt med mat og det dei treng, i neste blir dei hundsa og svelt. Me får òg innsyn i fleire kvinneliv og dei tøffe forholda mange må leva under med undertrykking og vald. Ikkje minst blir me kjent med mora Shangguan Lu. Ho får først sju jenter  før ho til sist får tvillingar , ein gut og ei jente.  Hennar plikt i ekteskapet var nettopp å skaffa ein mannleg arving, og for kvar jente som kjem, blir ho dårlegare behandla av svigerfamilien.  Innsynet me får i samfunnsforhold og familieforhold, tykkjer eg er den interessante sida av boka.

Det er eit stort persongalleri i boka, og det å halda styr på alle personane, kan vera eit problem. Til og med forlaget har gått i surr på omslaget og omtalar hovudpersonen som Shangguan Lü i staden for Shangguan Lu. Shangguan Lü er svigermora. Boka gir oss litt hjelp med å ha eit oversyn over personane i starten. Sjølv måtte eg ty til dette ein del gonger. Personane blir detaljert skildra, og me får blant anna òg sjå koss menneska ofte får namn/kallenamn etter skavankar og svake sider. Det er elles mykje direkte skildring av vald, fattigdom og skit.  I tillegg var det ganske mange puppeskildringar som eg gjekk litt lei av etter kvart. Alle puppeskildringane har samanheng med at sonen, Jintong, hadde store problem med å slutta å bli amma, så difor blei han altså ganske puppefiksert heile livet…….

Boka er på 573 sider.  Ei interessant bok, men ikkje direkte lettlesen.

Anne