Det siste du skal se er et ansikt av kjærlighet

Eiving Hofstad Evjemo: Det siste du skal se er et ansikt av kjærlighet

Det er sagt om denne boka at ho skildrar kommune-Noreg, ja rett og slett er ei kommuneroman. Det er noko eg kan vera einig i. Me blir kjent med nokre personar i ein kommune i Noreg, arbeidet dei har og delvis privatlivet deira. I tillegg er det mange skildringar av utviklinga i kommunen, politiske vedtak, nye tiltak for å skaffa fleire innbyggjarar og større trivsel, som mange kan kjenna seg igjen i. Det er kvardagen til folk som blir skildra, og Evjemo skriv godt og ofte ganske humoristisk!

Likevel må eg seia at eg gjennom dei 488 sidene var noko ambivalent til heile boka. Lika eg henne eller gjorde eg ikkje? Eg lika språket og dei gjenkjennelege skildringane av ein middels stor kommune, men elles tykte eg boka langt på veg skreiv om det meiningslause livet. Små detaljar og små tankar om kvardagen, og menneske som har kjørt seg fast i livet eller gitt opp. Her er ingen store tankar eller noko djupare meining.

For meg som er svært glad i gode kvardagar, blei det vanskeleg å vera med på hovudtankane i boka, nemleg at «folk flest» har meiningslause liv. Eg håpar det ikkje er slik, og eg tykte boka skildra mennesket for smått. Nokre har samanlikna skrivemåten med Knausgård sin skrivestil. Det kan til dels vera sant, i og med at begge tar tak i små detaljar som dei kan skildra grundig og kreativt. Men hjå Knausgård er personane skildra med større nyansar og dei har  større filosoferingar over livet.

Boka har elles fått gode omtalar, så les gjerne boka og sjå kva du tykkjer sjølv.

Anne

 

Verdensredderne

Simon Stranger: Verdensredderne

Stranger har eit sterkt sosialt engasjement. I sist bok: Barsakh, handla det om flyktningar, i denne boka tar han for seg utnytting av fattig arbeidskraft. Hovudpersonen er fortsatt Emilie, og det er òg i denne boka møtet med ein gut som får augo hennar opp for urettferda i verda.

Henta frå omslaget: « Emilie er 17 år og oppttatt av gutter og mote. Inne i en klesbutikk treffer hun på en gutt som fester klistremerker med slagord over noen t-skjorter. Slagord om urettferdighet. Om utnytting av arbeidere i den tredje verden. På den andre siden av jorden lever Reena, en 12 år gammel jente som har sydd akkurat disse t-skjortene, på en fabrikk i Bangladesh. Verdensredderne handler om mennesker som lever på bunnen av samfunnet, og om en gruppe norske ungdommer som vil gjøre noe med det.»

Tilbakemelding frå ein av lesarane: ««Eg synest at boka var veldig bra. I tillegg til kjærleik er det og komplikasjonar og usikkerheit. Boka er spennande, og det får folk til å tenkje seg om kva dei kjøper. For eksempel at dei som finn kakaobønner for Freia kanskje berre er 13år. Eller at dei som lagar klede for H&M kan vere barn som må jobbe døgnet rundt, at dei blir innelåst og at dei ikkje får lov til å snakke med kvarandre.»

Boka er på 195 sider og bak i boka er det fakta om sjokolade, tekstilindustrien og elektronikkbransjen.

Anne

 

Jeg vil leve

Marte Wexelsen Goksøyr: Jeg vil leve

 Denne boka må eg mest karakterisera som eit kampskrift, eit kampskrift for likeverd og like rettar, òg for menneske med Downs syndrom.

Goksøyr har sjølv downs og fortel om sine eigne erfaringar i møte med samfunnet. Ho har i tillegg intervjua fleire personar, bl.a. foreldra og Jens Stoltenberg. Eg tykte boka var gripande lesing, ikkje minst der foreldra fortel koss det var å få eit barn med downs.

Boka er lita, så de må sjå litt godt etter i hylla for å finna ho, for denne boka bør få mange lesarar.

Saganatt

Saganatt blir òg kalla Lunde-triologien. Ho inneheld tre ulike historier som kan lesast heilt frittståande. Likevel er det ein samanheng. Første del; Kom søndag, handlar om Arvid Lunde og jappetida på 80-talet. Andre del; I morgon er det måndag, handlar om Harold, far til Arvid, og vi får her følgja utviklinga på 90-talet.  I siste del; Den åttande dagen, er me i nåtid og son til Arvid, Robby, dukkar opp. Robby er langt frå hovudpersonen i siste del, men blir trekt inn mot slutten. Dette er likevel ikkje ei familiekrønike, men ein triologi som skildrar ei samfunnsutvikling.

 

Sjølv likte eg best del to. Harold Lunde har vore møbelhandlar, som i følgje han sjølv, gjekk konkurs på grunn av IKEA. Denne delen kan difor bli hard kost for Ikea-fans. Men Harold har ikkje bare mista arbeidet sitt, han har òg på mange måtar mista sin store kjærleik gjennom alle år, kona Marny. Ho er blitt senil og kjenner knapt Harold igjen. Kva gjer ein mann som har levd eit godt liv, men nå har mista alt? Jo, han dreg av garde til Sverige for å kidnappa Ingvar Kamprad, grunnleggaren av Ikea. Gjennom heile forteljinga får me innsyn i Harold sitt forhold til Marny og det livet dei har levd i lag. Skildringa av dette tykkjer eg er svært god.

Første del av boka er kanskje den mest humoristiske framstillinga. Men bak god humor er det alltid mykje alvor. Siste del blei for absurd for meg, med Gerhardsen og Bratteli blant dei ulevande, men denne delen tykkjer tydelegvis andre er veldig bra, (sjå link under), så det er vel ein genistrek eg ikkje har fått med meg heilt.

Frode Grytten skriv på lett tilgjengeleg nynorsk. Han har ein humoristisk stil, men språket kan innimellom vera litt røft. Heile triologien er på 443 sider.

Les gjerne omtalane på: http://marius.bokklubben.no/?p=2363 og

                                            http://www.nrk.no/nyheter/kultur/litteratur/1.7775552

Anne